24-10-07

Make A Wish

Ziezo, het eindtotaal is gekend.
Bedankt allen die sponsorden om mee dit zeer mooie totaal bijeen te brengen.
Vanaf volgende week ga ik de training terug oppakken en dan worden de marathon van Rotterdam, de 10 miles, de 20 km van Brussel en de marathon van Brussel (ik heb er echt nog iets recht te zetten) de hoofddoelen voor 2008.

21:54 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-10-07

Marathon van Brussel

blogHier komt het. HET VERSLAG
Om 4u30 was ik al uit bed de zondag. Vlug 2 boterhammen gegeten, alles nog eens nagekeken. ik was er helemaal klaar voor. In het holst van de nacht reden we dan naar Brussel. Gelukkig dat mijn allerliefste vadertje weer eens meeging om te supporteren (dat blijkt later wel). Johan, klant van Fortis en ook van Brasschaat kwam ik tegen aan de inschrijving. Na de controle van de chip, konden we ons gaan omkleden. Driewerf hoera. Als je de marathon loopt, mag je gratis binnen in het museum van de vliegtuigjes aan het jubelpark. Het heeft wel iets, om u te mogen omkleden in een museum. Als dat gedaan was, mochten we onze sporttassen in de vrachtwagen zwieren en ons naar de start begeven. 9u00 in oktober, dan is het nog koud maar door al de spanning voel je daar weinig van. Vlak voor de start nog een pilletje tegen de buikloop en wachten op het vertrek. Ik had me aan de ballon van 4u30 gezet, Johan stond een pakje meer naar voor, die wou 3u30 lopen.

En dan waren we weg. Heel snel zat ik aan de ballon van 4u15 en in die groep wou ik zo lang mogelijk meegaan. Wonderwel lukte dat ook zeer vlot. Waar op de 20 km het tempo zeer moeilijk ging vanwege de hoop mensen, kon je nu vlotjes door de tunnels lopen. Aangename temperatuur en een leuk groepje mensen maakte dat de 1e 10 km vlot snel achter de rug leken. Doorkomst op 1u01min.. Op naar de 21 km. Nog steeds ging het goed met mij. Hartslag niet boven 146 en bergop kon ik goed volgen. Omdat we in grote groep liepen, kregen we zelfs veel aansporingen. Aan het keerpunt (waar de halve marathon terugdraaide naar Brussel stad) ging het voor ons naar rechts de Tervurenlaan op (en dat is letterlijk bedoeld). Net dan kruisten de 1-en ons. Heel bizar want Rik Ceulemans zag ik er niet bij. Maar ik ging nog vlotjes mee met de groep. 21 km punt op 2u08min Nog steeds op schema. En heuvelop, en ik kon nog perfect volgen. 2 km verder ging het naar heuvelaf en daar kwamen mijn eerste slechte tekenen... De groep met de groene ballon (van 4u15) liep zo'n 20 meter voor me uit maar ik geraakte niet dichter. Dit duurde tot aan km 25 en toen stond hij op mij... DE man met de hamer. Het was nog een kleintje, maar toch. Ik besloot dan even te wandelen en dat was goed fout. Tot aan de 26... Verzuring allom. (cfr. door de blessure slechts in september 1 keer gelopen, juist 25 km). Terug beginnen lopen samen met nog een verdwaalde ziel maar op km 30 kreeg ik weer een klap doorkomst 30 km op 3u07min. Eigenlijk nog op schema. Maar toen liep het eigenlijk al mis. Een heel stuk Tervurenlaan naar boven sleuren. Opgeven was op dat moment geen optie. En steed dezelfde mensen tegengekomen. Eventjes terug lopen, en dan weer knal stappen. (Verzuring weet u wel) En terug wat lopen (4 armenkruispunt voorbij) en dan gaat het naar beneden. Helaas was dit voor mij geen godsgeschenk. Ook daar geraakte ik met moeite vooruit. Op de tanden gebeten en toch iets meer gedaan dan wandelen maar echt doorlopen was het ook niet. De zware klim naar het Jubelpark mocht ik alweer stappend afleggen. Bijna boven en dan leek het me aangewezen om even licht te stretchen en toen had de man met de hamer ... ZIJN VOORHAMER te voorschijn getoverd uit de grote hoed. Mentaal kreeg ik daar een tik van jewelste. Achter mij kwam nog een loper en vlak daarop een wagen met de groene vlag (de groene vlag?) Yep, het einde van de koers... Onze auto stond daar vlakbij geparkeerd... De keuze was heel snel te maken, stoppen of alles op alles... Maar de groene vlag? Kon het nog erger worden. Dat gaf echt een knal in het gezicht, 't is moeilijk om neer te typen. Het antwoord was er sneller dan gedacht. DOORGAAN verdomme!!! Op 3 km van het einde geef je zoiets niet af. No way. Juist, maar de benen moeten ook nog kunnen natuurlijk. Onder de boog van het Jubelpark kreeg ik de bezoek van de wedstrijdorganisatie in de bezemwagen. (op z'n Brussels) Allé joeng, nog efkes doerlopen en ge zijt nog binnen den tijd. Poging om te lopen, crash en stappen maar. Weer dien auto naast mij: 't geeft niet joeng, ge moogt doerlopen maar blijft wel op het voetpad want 't parcours gaat oepen. Dag auto met mensen... En toen...

Toen kwam ik aan het Schumanplein en daar stonden ook nog agenten (er stonden er eigenlijk wel veel). En 2 ervan op rollerblades. De vrouwelijke blader had blijkbaar wel medelijden met mij want die bood spontaan coaching aan. Op 2,5 km van het einde... Ze heeft mij begeleid tot aan de Grote Markt, is drinken gaan halen aan de bevoorrading zodat ik gewoon kon doorgaan. Ook dit valt zeer moeilijk te beschrijven: In tegengestelde richting kwamen er voldane lopers met hun medaille. MAAR nog niet te moe om mij een applaus te geven, aan te moedigen dat het nog maar 5 minuutjes was en tja foto's te trekken, ik denk dat het ne primeur was, zo met die agente naast mij. Achter mij had er een agent op de moto nog 2 vrouwen op sleeptouw. Die wou en zou ik niet voor laten gaan, mijne coach was beter dan die op zijn moto'ke hé. Gevolg, vlak na de groene vlag aan mijn laatste 200 meter begonnen. In ware triomftocht nota bene want de bezemwagen ging zelfs opzij. Afscheid van mijn personal coach was zeer snel, ik kon zelfs nog bedankt roepen. En dan het rode tapijt op, onder JAWEL massaal applaus (er stonden nog een hoop mensen). Finish en gedaan. Nog net kunnen zien dat de bruto tijd 5u00min37sec. was. Jammer dat het net niet binnen de tijd was... Gelukkig was dat de bruto tijd, de netto tijd: 4u59min06sec. Met immense dank aan de agente op rollerblades wiens naam ik schuldig moet blijven maar zonder haar was het niet gelukt. De politie uw vriend? Die op skates uit Brussel wel, die van Oost-Vlaanderen niet want die heb ik net gesponsord met 50 euro :-)

Conclusie, het was een verschrikkelijk mooie, maar immens zware marathon. Ik heb er desondanks de man met de hamer toch wel hard van genoten. Zo hard zelfs dat ik volgend jaar Rotterdam zal meedoen. Mits een volledige voorbereiding moet 4u15 zeker lukken. Die belevenissen ga ik hier ook proberen neer te typen. PS: Er zijn er nog een aantal na mij gefinished en mijn 1e groepje kwam aan in 4u12 netto tijd.

Mijn allerlaatste woord is nog een dankwoordje aan iedereen die gestort heeft voor het goede doel. Ook dat liet me volhouden
mijne pa, die er toch weeral stond ne godganse dag (om me slechts 2 keer te zien passeren)
de agente op rollerblades, die me de laatste 2 km hielp overbruggen.
medaille marathon

23:56 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-10-07

Nog 2 dagen

Het komt dichterbij. Nog 2 dagen. De stress begint nu toch wel op te komen. Veel valt er niet te vertellen natuurlijk. Ik durfde deze week amper gaan lopen (heb het dan maar niet gedaan). Allemaal uit schrik voor blessures en verkoudheden allerhande. Op tijd naar bed en veel pasta en rijst eten. Dat was het belangrijkste. Gelukkig was het nog een week zonder stress dankzij de stage op de kredieten. Veel bijleren maar even geen druk. Ook dat deed veel goeds aan de zaak. Triestig was dan weer de hele verslaggeving over de zaak Van Temssche hier in Antwerpen. Mijn goed doel om te lopen: specifiek voor kinderen die het door ziekte niet makkelijk hebben. Als je dan de voorbije week de kranten openslaat, kan je alleen maar wenen. Bij de webloglopers al gelezen hoeveel mensen voor een goed doel lopen en vrienden en familie hen laten sponsoren. Het zijn er wel wat. Misschien kan de schande van mijn stad daar eens een voorbeeld aannemen. Het valt wel op dat het mij aangrijpt (Charlotte heeft nu dezelfde leeftijd als dat kindje). We gaan het positief houden, alle vrienden en familie die hun steentje bijdroegen, van harte bedankt. Op moeilijke momenten zondag zal ik er nog eens aan denken en dan moet ik er gewoon geraken. Achter mij zingt Johan Verminnen op televisie over de 'rue des bouchers'. Wel, ik zal ze zien. Al is het na 4u30. Volgens Wim, districtsdirecteur en ervaring in marathon, is 4u00 het minimum. Ik zal wel zien. Als het goed zit, ga ik ervoor en anders zal het langer zijn.

21:32 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |