30-07-08

Run Oostende

Zoals iedereen wel weet te vermelden, bij mij hetzelfde:

HET WAS WARM!!!!  VEEL TE WARM!!!!

Met mijn bloggersshirtje aan (eindelijk ook eentje in mijn bezit), mocht ik genieten van een geweldige start.  Na 200 meter een zo goed als vrije baan en eigenlijk in het gezelschap van lopers met hetzelfde tempo.  2 jar geleden liep ik hier ook (was een van de eerste wedstrijden en toen liep ik zonder hartslagmeter) en liep ik me stikkapot.  Alhoewel de hartslag vrij hoog zat na 2 km vond ik het wel een goed tempo'tje dat makkelijk te verdragen was.  Stukje naast de spoorweg verliep goed vlot en aan de haven liet ik mijn tempo wat zakken (hartslag liep erg hoog op) want ik vreesde de laatste 2 km op de dijk alweer.  Ik zou geen ongelijk krijgen... (zelfkennis is het begin van ...) Blogger Etienne (toen nog een nobele onbekende) sleurde me echter mee om het tempo strak te houden.

Het grote voordeel van het t-shirt natuurlijk.  Mensen herkennen je en dan wordt je makkelijker gesteund.  Wat best wel leuk is.  We springen naar de weg naar Mariakerke, waar mijn trouwste supporter (thank you again papa) me rond de 6 à 7 km opwachtte.  So far so good.  Ik had misschien beter toch maar beter een petje opgezet want het begon warm te worden boven mijn ogen...  En die weg, in de "blakke" zon, auchie, dat duurde en dat was (hier komt die weer) WARM!

Op de dijk met nog twee kilometer te gaan, kreeg ik het steeds moeilijker, ik viel meer en meer stil alhoewel het einde mooi in zicht kwam.  Had gene jus meer MAAR daar kwam Etienne terug (had hem rond de 6 er evntjes afgelopen), hij sleurde me mee naar de finish.  Dikke merci voor hem.  Aan de finish nog een klein praatje gemaakt met Mario (bedankt voor het shirt, de schema's enzoveel meer, in deze tijd iemand tegenkomen die zoveel dingen doet voor een ander zonder er iets voor terug te verwachten, KNAP).

Officiële tijd: 46:34
Netto tijd (polar gemeten vanop de streep tot de finishlijn): 45:48
gem. hartslag: 166
max. hartslag: 179

tijd voor mij ok.  Maar aan mijn hartslag wil ik toch wel iets doen...

09:57 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

28-07-08

Vakantie

Een kort verslagje van ons verlof.  Vrijdag te laat aangekomen aan zee om nog naar Knokke te gaan voor de 10 km strandloop.  Jammer maar geen drama. 

Het weer sloeg de eerste dagen wat tegen maar een wandeling op de dijk in Oostende (uiteindelijk afgeblazen omdat Julie de processie van Echternach inzette, stapje vooruit en dan terug naar achter, tprutske werd door de wind weggeblazen), een middagje in de duinen, goed verscholen voor de wind, een bezoekje aan Sea Life en een ijsje (er was toen al beterschap op komst) op de dijk in Blankenberge maakte het allemaal wel goed.  Over ons appartement in Vosseslag stond een draaimolen en dat vond Charlotte best wel ok.  Julie trouwens ook.  Glunderen dat die twee deden.  Aleen daarvoor geef je met plezier 4 euro uit.  ;-)

Dinsdag Plopsaland en van danaf was het zomer en scheen DE ZON!!!  Dus dat betekende nog een paar dagen strand en zee (waar ik uit principe niet inkom tot grote spijt van mijn dochters).  't Was dus best in orde.

En ik ben ook nog gaan lopen...
19/07: 
9 km in 48 min 58 sec.  hartslag gem. 151  (wel heel veel wind, was nog tijdens de slechte dagen)  Van Vosseslag naar Bredene en terug.
24/07:
5 km in 37 min 12 sec. hartslag 148 gem.  Eerst naar Den Haan en dan via het strand terug.  Ik zat op een goed tempo'ke op het strand als ik ineens met de opkomende zee geconfronteerd werd en jammer maar helaas het enige dat ik kon doen was terugkeren voor een km'ke dus eigenlijk heb ik er 7 gelopen...  Want ik had geen zin om mijn Asics aan de zee te wijden eigenlijk...

En ondertussen de 10 km in Oostende gelopen met het nieuwe bloggersshirtje (lang leve de S maat.  Zit als gegoten: thx Mario). Verder verslagje volgt deze week nog als de off. uitslag binnen is.

 


15:12 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-07-08

Stratenloop Rijkevorsel

Om te beginnen: dfe foto's staan in de vorige post.

Eigenlijk wordt dit het verhaal van ons Charlotte haar eerste loopwedstrijd. Ze deed mee in de 0-4 jarigen.  Met haar 3 was ze dus niet de jongste trouwens.  Maar d'er liepen er ook van 5 mee (logisch:  een kind van 5 hoort geen 500 meter te lopen.  Want dat is gewoonweg ver voor de kleine beentjes). Gezien ik me volop met Charlotte aan het bezig houden was, heb ik Julie en Ruth net gemist tijdens het passeren van de marathon.  Ze waren al voorbij toen ik het doorhad.  Maar chapeau voor de onderneming hoor.
Charlotte ging er als een speer vandoor, op haar eigen nogal onorthodoxe manier van lopen (zwieren met alle ledematen die je hebt).  In de verte spurte er een ukkie als een raket naar de finish maar Charlotte genoot van de aandacht: papa naast haar, mama, Julie, Jeremy en alle 4 de grootouders langs de kant.  Eventjes heeft ze een handje gegeven omdat ze moe werd maar de laatste 20 meter deed ze weer helemaal alleen.  En maar glunderen met haar medaille en zakje met snoep ed.

En dan was het aan de papa.  11 km, 5 dagen na Tessenderlo.  Alle familieleden gezien bij de start en dan het pak maar volgen hé.  Maar het ging serieus snel (hartslag zat vrij snel tegen 168).  Al bij al ging het nog goed.  iets voor de finish stonden Nathalie, the Julie en Charlotte (the kids) en mijn ouders nog te supporteren.  Gaf steeds een boost om goed door te gaan en om voor een degelijke  tijd te gaan. Na de eerste ronde gingen die van de 5 binnen en tja, niet moeilijk dat het zo snel ging, een deel waar ik tussen hing, was weg.  Tempo een beetje laten zakken en de volgende 2 ronden goed doorkomen was de boodschap.  Maar bij de 2e doortocht begonnen de benen toch wel wat meer als lood te voelen en aan het bord van de 8 weer die steken als de maandag voordien.   Hartslag 168 dus het kon nogal moeilijk aan het hart liggen.  Ik stond bijna te wandelen van de pijn.  Tempo dus serieus omlaag en nog geen km verder waren die steken ook weer weg en kon ik versnellen (heel raar eigenlijk).  De 10 km gepasseerd op 46 min 10 sec. dat had dus een PR op de 10 geweest ware het niet dat het 11 km waren dus telt het niet mee hé.  Jammer.  Vlak aan de finish Charlotte nog een handje gegeven om met mij te eindigen maar helaas kon ze mijn tempo niet volgen en pardoes lag ze op de grond.  (shame on the papa).  Ik heb ze dan maar opgepakt en met ons pruts in de armen de laatste 50 meter overbrugt (zwaarste 50 meter ever), wat mij EINDELIJK eens een applaus opleverde. (Juist in Brussel kreeg ik dat ook maar dan om andere redenen).  Eventjes vergeten af te klokken (kost me misschien 10 sec.) Eindtijd dus 51 min 21 sec. 

Geen medaille voor de papa maar wel een handdoek en die was welgekomen. Na een bezoekje aan de hulppost voor Charlotte haar knie (papa toch), hebben we de finish van de 1e marathonlopers nog maar meegepikt.  Het was leuk.
En tot slot nog 2 uitspraken:
Nathalie: "Waarom stop je nu voor de kinderen?  Ik snap dat niet. Je moet gewoon doorlopen voor je tijd ipv de kinderen mee te sleuren. "
Charlotte: "Volgende keer, papa, moet je stoppen, mij oppakken en dan terug verder lopen, maar geen handje geven" De waarheid komt uit een 3-jarige zeker?

En nu op naar Knokke voor de beach run volgende vrijdag.

12:50 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

De foto's van Rijkevorsel

Stratenloop Rijkevorsel 2008 003(2)

De 300 meter spurt!

Stratenloop Rijkevorsel 2008 004 (2)

Hier hoeft geen commentaar bij.  Zo fier met haar medaille. 

 Stratenloop Rijkevorsel 2008 007(2)

En toen was ik nog kalm.

Stratenloop Rijkevorsel 2008 015 (2)

En hier niet meer: 11 km na de vorige foto dus!

11:24 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (2) | Tags: rijkevorsel stratenloop |  Facebook |

08-07-08

The Classic: Tessenderlo

Regen op weg naar ginder, regen aan de start.  En daarna niks meer.  Maar mensen wat was het zwaar.  Ik had na 4 km door dat ik veel te snel ging 18 min aan het lopen en eigenlijk al wat pijn in mijn rechterdij. (Logisch als je na een maand niks doen op 6 dagen 30 km loopt).  En dan kwam ik eindelijk nog eens een bekend gezicht tegen. Bart Ecker die me vertelde dat Wim Smet (hij was er trouwens ook bij in Rotterdam) ook mee liep.  Ik zat in goed gezelschap dus.Smile

Wim inhalen is gewoon onbegonnen werk want die loopt nu eenmaal sneller en beter als mezelf.  Ik ging vrij snel weg van Bart (na 4 seconden eigenlijk) MAAR kreeg wat later een klap van de hamer: buiten de pijn in mijn been, kreeg ik nu nog wat steken op borsthoogte.  Hartslagmeter gaf 172 aan dus daar lag het niet aan (al goed).  En ik moest dan nog aan de helling op 6 km beginnen.  Het eerste stuk op die helling was de pijn even ondraaglijk maar daarna verdween het wat (ik had ook al wat gas teruggenomen) en dan kon ik op rustig tempo verder bollen.  En op 9 km kwam Bart mij terug voorbij.  Nu had ik eigenlijk 2 km zitten joggen zonder meer om volle gas het stadion in te vlammen dus moest ik dit nu maar vanaf km 9 gaan doen.  Net voor het stadion bleek de gashendel terug gelost te worden. Ik zat er dus echt door.  Na een brul van Wim die stond te kijken, had ik net genoeg boost om te versnellen tot aan de finish en wonder boven wonder ik ging daar een kereltje van een jaar of 13 (eigen schatting), die me vorig jaar op de meet klopte voorbij.  Knappe prestatie van hem. 

 Even te vermelden is, alweer, de opgave van Kris Platteau door blessure.  Altijd in de Classic btw.  Jammer, want Kris was echt wel een toptijd aan het lopen. 

Ik heb mijn 3e PR van het jaar vast al was er niet veel overschot bij.
10 km in 47min16sec. 182 max. hartslag en 168 gemiddeld

21:32 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-07-08

trainingen gaan goed

Na het zwemmen met Charlotte en het papa/dochter gesprek over het al dan niet leuk zijn van de glijbanen (weerstand van de 3-jarige kleuter prachtig doorbroken door de volwassen papa) was het tijd voro eht echte werk.  Om 23u15 kon ik eindelijk vertrekken voor een loopsessie.  Een uurtje en 16 min lopen.  En 16 km gelopen.  Gem. hartslag 156 met als piek 177.  Maw: dat ziet wel goed eigenlijk.  Als ik me niet vergis is dat een snelheid van 12,6 km/u een 4,75 min de km.  Best wel sterk van mezelf. Smile 

En mijn excuses aan de dame op de fiets aan de brug op de Botermelkbaan zo rond 0u00.  Het feit dat ik even moest lachen was niet om je schrik aan te jagen eerder omdat je mij niet voorbijgeraakte op de brug.  Maar daarom moest je nu ook weer niet stoppen met fietsen tot ik helemaal boven was, zodat je mij kon voorbijvliegen (niet alle mannen zijn...).  Ok, het is raar dat ne mens zo laat nog moet lopen maar ik heb gewoon geen tijd om vroeger te vertrekken.

 Vandaag zondag weer met Charlotte gaan zwemmen en ook nog eens 6 km op easy tempo gedaan met kids en Nathalie naast mij op de fiets. 6km in 33min geeft dus:
5,5 min. de km en snelheid van 10,9 km/u aan een gem. hartslag 132 met een max van 164.  Yep, 't zit goed.  3 trainingen zorgen trouwens ook dat ik van 67,7 kg terug naar 63,6 zak.  Dus dat is ook weer in orde.

 Morgen de Classic in Tessenderlo.  'T is te hopen op goed weer.

00:01 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-07-08

terug op weg

Voilà met the classic in het vooruitzicht ben ik toch maar stilletjes terug begonnen.  Woensdag 10 km gelopen.  Donderdag veel te lang gewerkt dus het zat er niet in om maar iets te doen.  En zo meteen ga ik er 16 doen.  Ik ben benieuwd naar den dodentocht in augustus.  De training moet dus omhoog.  Maandag nog eens een wedstrijdje maar ik stel me er niet teveel van voor.  Ben eigenlijk volledig uit vorm. 

Voor het najaar lijkt de marathon van Eindhoven eerder het programma te vervullen dan die van Brussel maar we zullen nog wel zien.

 En voor de liefhebbers over familie verhalen.  Na de buisjes van Julie (ze mag nu geen water in de oren krijgen), waren het dus Charlotje en de papa (ik dus) die gingen zwemmen in Brasschaat.  As usual wou Charlotte (3 jaar) niet op de glijbaan want dat is niet fijn.  Dus met zachte hand gedwongen en geen keuze gelaten en wonderbaarlijk maar wel waar:  Charlotte wil nu niks anders meer doen en ik kan nu dus altijd mee daarop...  Ben ik dan toch niet zo oud?

 Groeten,

Steve

22:10 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |