29-11-08

geen risico

Nog 1 topper te gaan en dan begint de terugronde in de voetbal.  De vorige topwedstrijden werden tot een goed einde gebracht waardoor we nog steeds 1e staan met 1 puntje voorsprong op de 2e.  En morgen komt de 3e naar ons.   Dus 't komt erop neer om te winnen hé. Vandaar de titel "geen risico".  Ik vind zelf dat ik goed bezig ben (en ik denk de rest ook) dus wil ik deze wedstrijd tot een zeer goed einde brengen.  Vanavond vroeg naar mijn bed en eigenlijk de hele week beperkt tot 1 keertje lopen.  Slechts 7 km.  Weer wat pijn in de knie, kuit en enkel maar kom, voor de rest ging het goed.  'T zal goed zijn om dat eventjes te laten rusten.

Volgende week is het sinterklaasfeest van het werk en de week erop zit ik een weekend met het gezinnetje in Center Parcs in Nederland.  Port Zeelande (hoop dat het meevalt).  En dus speel ik twee weken niet mee.  Dan is 't winterstop met wel de cross van het voetbvalverbond begin januari en op 11/1/2009 speek ik terug mee.  Zodoende zal de volgende maand eens deftig gebruikt worden om te lopen.

Ik ga voor de marathon van Antwerpen en zal deze vanaf december beginnen voorbereiden.  Moet lukken, alleen Mario eens vragen voor een schema'ke voor de marathon op 5-tal maanden. 

 

 

13:51 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-11-08

Voetbal en lopen

Voilà sé, terug aan het lopen.  Wel wat pijn aan de knie af en toe.  Komt nog van de trappen met de voetbal. 

Het lopen gaat goed.  Zaterdag na een vlug bezoekje aan de Sint in het shopping center en een bijbehorende vettige sbarro pizza + kruidenbroodje nog een loopje van 10 km gedaan.  'T ging allemaal goed maar tja, ni slim om snel na die maaltijd te lopen (min 1 uur).  Krampen na 8 km en te voet tot thuis.  'T waren er gelukkig maar 2 te gaan.  Maar toch.

Bon, inschrijven voor de marathon doen we volgende maand wel, eerst nog wat lopen.

Grtz

19:55 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-11-08

Terug aan het lopen

Vandaag eindeljik een dag zonder de verkoudheid en dus tussen de regenbuien (zelfs met een zonnetje) een looptochtje gedaan.  'T was van de marathon geleden en de knie deed pijn dus na 6 km gestopt. Wel tevreden. 31 minuutjes gem. hartslag 148.

Over de knie dan even.  Tja, elke week spelen we in onze reeks een topper voor 't moment.  En de tegenstander van zondag was de ploeg die 5e stond en tevens een andere collegeploeg.  En om de een of andere manier zetten ze altijd de meest hopeloze gast tegen mij.  Zelfs bij 0-5 was 'em aan 't zeveren.  Nadeel was dat het niet alleen verbaal was maar dat dat hij het ook nodig vond om een aanslag op mijn enkel te doen.  't was een foutje: zei hij daarna.  Yep, als ik op mijne gas duw ipv op mijne rem en daardoor iemand aanrijdt is dat ook een foutje natuurlijk.  Echt te zot.  En dan bibi die te laat kwam met een tackle, zich proper inhield en de tegenstander gewoon pootje lap legde in de modder (haha) maar daardoor wel den andere zijn shoes over de knie kregen en dat voelen we nu dus nog.  Ah ja, 't werd uiteindelijk 1-8 voor ons.  Niet dat iemand er boodschap aanheeft maar 1-8 doet wel deugd eigenlijk.

Bon, we zijn dus terug aan het lopen.  Momenteel doen de kuiten wreed pijn.  Maar 't gaat dus terug bergop.  Geen ziektes, stress ed en we staan d'er weer binnenkort.  En nu Mario zijn schema eens terug oppikken sé.

21:00 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-11-08

den topper

Zondag gaan voetballen dus.  Een stevig duel zou het gaan worden met als inzet: behoud van onze leiderplaats.  Nog wat last van de verkoudheid en wat een tempo zeg...  Ik heb mij echt kapot moeten lopen.  Al goed dat ik nog iets van conditie van de marathon had zodat ik kon blijven lopen maar 't was serieus pompen.  Anyway, warom dit verhaaltje...  Omdat wij dus (niet geheel verdiend) wonnen met 1-0 en ondergetekende jawel voor dit mooie doelpunt zorgde.  Afgeblokte bal van de keeper en in 1 keer met de rechtse (de rotte) in het hoekje gelegd (Gert en Dirk zullen deze laatste zin volledig begrijpen denk ik).  Bon, dik tevreden dus. En 's avonds naar het Kiel afgezakt om GBA- Anderlecht te volgen.  10 minuten voetbal gezien en daar dus ook gelachen.  Maar niet om de reactie van de GBA supporters.  Manlief, pinten naar mensen gooien omdat die rechtspringen omdat den Anderlecht een goal maakte.  Hoe laag kan je vallen zeg...

De verkoudheid:  die was weg.  Yep, WAS.  Gisteren voelde ik me perfect buiten het zware gevoel in de benen (restantje van de stevige match van zondag).   Dus ik had zoiets van, laat ik maar een dagje mijn benen rusten en vandaag.  Damn, terug die slijmen in de keel etc...  En zo nu en dan een hoestbui die een paar minuten meegaat en waar mijn longen zich precies een weg naar buiten wensen te zoeken.  Allé, ik hoop echt dat het binnen een paar dagen weg is.  Lang leve het theedrinken zeker?

En dan moet er me toch nog iets van het hart.  Ik lees daar weer een reactie van een blogger op een site.  2e keer dat hij dat doet.  Verleden keer had ik zoiets van bon, iedereen een 2e kans niet?  Maar nu weer van dat.  En dan nu bij Mario.  Ik ken Mario sinds een 2-tal jaar van het bloggen.  Heb hem 3 keer in levende lijve ontmoet (1e keer dit jaar in Oostende) en kan alleen maar concluderen dat de reactie totaal niet klopt.  Ik vind dat het niet hoort om dat op een blog te gaan zetten.  Heb je een probleem met iemand, vind ik dat je dan maar een persoonlijke deftige mail moet sturen aan die persoon en niet zomaar open en bloot op de blog van persoon de aanval inluiden.  Waarschijnlijk als 1e reactie maar dan nog is dit dik fout.  En 't stoort me mateloos.  'T leuke aan heel dit verhaal is juist dat je over heel België (want Christophe zit zo op randje Wallonië - Vlaanderen hé) mensen leert kennen.  Toffe mensen met dezelfde passie.  Je leest al die verhalen, reageren op alle blogs is onbegonnen werk tenzij je Euromillions won, dan heb je tijd zat.  Maar je leert wel van wat er met anderen gebeurt. En als je zelf iets voor hebt, doet het deugd dat je wat steun van die anderen krijgt.  Aan de start staan met die groep ipv alleen daar een 30-tal minuten wortel te schieten in de macadam, daar gaat het volgens mij om.  En wat leuk is, is dat er dan nog iemand is die voor de anderen in ZIJN vrije tijd zaken organiseert, schema'kes maakt, informatie bezorgt, enz.  En hij vraagt er niks voor terug.  NIKS, allé ja, af en toe een PR.  En dat is niks anders dan de waarheid!  En dat heb ik zwart op wit op mail staan hé.  Heb een dikke 2 maand een fles wijn beloofd en wat kreeg ik als antwoord:  loopt maar een PR en dan drinken we achteraf een pint (die moeten we nog drinken hé Mario).  Soit: het punt is:  hou het gezellig en tof.  Lopen en af en toe elkaar zien op loopmeetings, daar gaat het om.  En met problemen, hou het volwassen hé: we zijn toch geen kinderen meer ofwel?

Voilà, moest ik nog even van me afschrijven eigenlijk.

Bon, nu die smeerlapperij uit mijn lichaam want ik snak echt naar een tochtje en mijn Assics en mijne polar ook. 

21:28 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |