12-07-09

Trainingske

Waar waren we gebleven.

The Classic in Tessenderlo.  Zoals altijd veel volk.  Met 3 bekenden aan de start.  Kris P. van de voetbal en dan ook nog voor de 1e keer Kristel (collega) en haar man Dominique.  Kris had vorig jaar een BEESTIGE tijd ondanks zijn blessure (hum hum) en had dus een bevoorrecht startnummer. De rest niet dus konden we vanachter starten.  Wat resulteerde in een belachelijk haasje over spel met tragere en snellere lopers tijdens de 1ste 2 à 3km.  Echt niet fijn, dat ik bijna in de mega-saté kraam hing, deed ook niet veel goeds voor het humeur.  Dominique deed het wat rustiger maar Kristel daarentegen, een loopbeest die ik ook niet echt kon volgen, vloog me voorbij na 3 km.  Ik besloot niet te volgen en mijn eigen tempo te lopen.  En zat ook wel goed in de groep.  Zowat hetzelfde tempo.  De supertragen die vanvoor starten waren ondertussen weggevallen en ik ging goed mee.  Op 5,5 km kramp in mijn arm en rechterzij.  En juist dan komt de helling van de dag.  Tempo blijven houden, buitenkant nemen en naar boven...  En bijna boven kwam ik Kristel terug tegen.  Ofwel had ik een superdag, ofwel...  Niet dus, ze had een probleem met haar chip en hield zich zeer hard in om door te lopen.  Eventjes haar meegedeeld dat ze zich daar niks van moest aantrekken en dan schoot die weer weg.  Ik weer zeer slim om niet mee te gaan op haar tempo maar rustig dat van mij te houden.  Op 1,5 km van de streep, net voorbij de kermis kwam ik nog een bekende tegen.  Jo (man van Cindy van de opvang) was serieus aan het afzien.  En dan kom je aan km 9 en wordt je voorbijgevlamd door zo'ne gast die denkt dat 'em het licht heeft gezien.  Ik dus, nog steeds zeer slim, tempo'ke houden tot op de piste van Tessenderlo en dan vollen bak die laatste 200 meter.  Hopsa, vlotjes die gast voorbij, die stond gewoon stil.  Ne geweldige uitslag qua tijd (vind ik voor mezelf)(en slechts ne man/vrouw of 15 achter Kristel) alleen mijn hartslag veel te hoog. 

Verleden week ook eens 15 km gaan fietsen.  Aan gem. van 24,3 (met een 16 jaar oude mountanbike) en hartslag van 125.  Ni zo slecht eigenlijk.

Volgend jaar ga ik een triatlon meedoen.  De fiets is besteld in Wuustwezel, het pakje is gekocht.  Bij die echte triatlonberen is dat naar 't schijnt sexy awel bij mij NI!  Maar t zou praktisch moeten zitten.

Vandaag, zondag:  na smoutebollen op de sinksenfoor verobert te hebben, gaan zwemmen met de kinderen en ik eens zien hoeveel ik kan zwemmen...  Pijnlijk om jezelf zo tegen te komen.  Na 75 meter was mijn pijp uit.  Nog veel te leren dus.  Dan maar daarnet 15 km gelopen in 1u28 met gem. hartslag van 139.  En dat is dan wel weer goed.  Die tijd doet er eigenlijk ni zoveel toe.  De hartslag zit goed en dat is zeer belangrijk.

23:53 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (2) | Tags: classic tessenderlo |  Facebook |

Commentaren

Mooie wedstrijd gelopen hé...en dat zwemmen...dat is heel iets anders hé dan lopen...techniek zeker.

Gepost door: natalie | 13-07-09

Chapeau ze! Ik kijk echt op naar de triatleten, als ik zie hoeveel ik nu train enkel op lopen dan vind ik het echt knap dat jij het nog ziet zitten om te zwemmen en te fietsen!

Gepost door: Wendy | 13-07-09

De commentaren zijn gesloten.