19-10-09

Afscheid Rik Ceulemans en nog wat anders

Gezien de pijnlijke enkel kon ik vorige zondag niet gaan lopen.  Gezien ik nog een opbeurend chatbericht van Rik Ceulemans ontvangen had en gezien ik de kinderen Plopsa Indoor beloofde, toch maar richting Hasselt afgezakt en na Plopsa op naar de loopwedstrijd.  En daar liet Rik Ceulemans nog maar eens zien wat voor een fijne kerel hij is.  Ik zag hem tijdens de opwarming zo'n 30 minuten voor de start. De man moet echt wel zot van de stress geweest zijn, het was zijn allerlaatste wedstrijd als prof en toch nam hij de tijd  om een tiental minuten met mij te praten.  En wat blijkt dat dan... ongeacht het grote niveauverschil, hebben lopers dezelfde fases...  Een crash op een marathon waarin je denkt (wat is dat hier...  Nooit doe ik dit nog...) Wie heeft het niet meegemaakt?  Meestal tijdens de eerste of bij Rik de 2e marathon.  En wie heeft zijn medailles van de marathon niet gescheiden van de andere?  Juist...  En de marathon... Steeds een spectaculair verhaal voor ieder van ons. Als je iemand hoort vertellen over zijn/haar marathon... nooit is dit een saai verhaal van ik liep de 1e km en 4 u later de 42e...  Nope, d'er is altijd wel veel meer te vertellen.    Bij deze, dan nog maar eens een dikke merci aan Rik Ceulemans, een sportman pur sang en een persoonlijkheid om u tegen te zeggen.  Wat mij betreft hoort hij bij de laureaten om sportman van het jaar te worden.  Alleen , jammer dat de straatloop niet zoveel aandacht krijgt in de media.  Bedankt, Rik voor alle mooie prestaties die je ons liet meemaken als supporters en om onze sport toch steeds te promoten van de prof tot de amateur.  Hopelijk kom ik je nog eens tegen voor "nen nieuwe babbel".

De enkel...  drama, drama, drama.  Een steunverband, ijs, en pillen...  Maar de pijn is er nog steeds.  Vandaag (eigenlijk gisteren dus) zondag eens gaan testen met het steunverband aan.  Dat ging redelijk goed (niet ideaal maar wel haalbaar dus).  Enige probleem.  Vrijdag een soort van astma aanval gehad.  Enorm veel hoesten, amper zuurstof binnenkrijgen.  Even puffen, een warme douche, thee en een slaapbeurt verder leek het weer ok.  Maar tussen 19u20 en 21u00 vrijdagavond was de hel in mijn lichaam losgebarsten.  Waren het nu gevolgen daarvan of niet maar ik kreeg vanavond na 2 km een zwaar gevoel op mijn borstkas.  Nee, het was zeker niets met het hart want dat zat goed: hartslag 132 (ik liep echt traag om om mijn enkel te testen).  Het gevoel werd erger en ik kon zeer moeilijk ademhalen.  Terug naar huis gewandeld en geregeld moeten stoppen om naar adem te snakken.  Thuis aangekomen de puffer (nogmaals) gebruikt het werd meteen betere.  Ik hoop dat dit nog een nawee van vrijdag is maar ik merk wel dat ik mijn puffer meer en meer moet gebruiken.  Piepende longen enz... 

Even duimen nu.  Hopelijk komt de enkel in orde en houden de longen zich terug bezig met wat ze moeten doen en kan ik alsnog een duurtraining van 30 km doen begin november.  Een tijd voor Firenze heb ik opgegeven.  Uitlopen zal al zeer mooi zijn gezien de omstandigheden.  Maar als ik meedoen wil ik toch nog binnen de 4u30 eindigen.

00:30 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-10-09

Drama (versie 1000)

Dinsdag een training van 6 km in 32 min met een gem. hartslag 149.
Daarbij nog wat versnellingen gedaan en het leuke gevoel was dat mijn hartslag zwaar zakte als ik terug in tempo ging.  Zeer leuk.

En dan gisteren (vrijdag 09/10) een drama...  Tijdens de middagpauze besloot ik in het zonnetje nog een training van 6 km te doen.   Ik ken het parcous ondertussen echt van buiten, weet waar ik makkelijk een kort bochtje kan nemen maar de blaadjes vallen van de bomen.  Ik liep links van de baan op blaadjes die een goot vulden en opeens knakte ik door mijn linkse voet.  Meteen voelde ik dat het een pijnlijke affaire zou worden.  Enkel verzwikt en zwaar opgezwollen vandaag.  Het lopen zit er "alweer" even op.  Om eens goed te vloeken ja!

11:20 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-10-09

trainingen en nieuwe schoenen

Verleden week nog eens 6 km met versnellingen gedaan en het ging me nog goed af ook.

Zaterdag naar de sportwinkel om nieuwe schoenen te halen.  De andere stonden op een 900 à 1000 km en zijn stilletjes aan versleten.  'T ging voor mij vrij gemakkelijk.  De twee dames voor mij deden er toch wel zo'n 25 à 30 minuten over.  Bij mij ging het als volgt.  Dit zijn de oude en die zaten goed.  Antwoord: dit is de opvolger.  En hop op de loopband, perfecte lijn op de camera, even op straat lopen en verkocht. 

Zondag 4/10 15 km duurloopje gedaan.  Een stuk van de weg was in het pikkedonker (zoals ze in Antwerpen zeggen) en toen de maan erdoor kwam, wow, onbeschrijfelijk gevoel.  Duurde zo'n 25 seconden totdat er weer zo'n zelfverklaarde Jacky Ickx me voorbijvloog...  Donkere weg lokt echt wel uit om snel te rijden denk ik. 15 km in 1u19 en met een gem. hartslag van 149 (heb wel twee keer voor een rood licht gestaan).  Maar het belooft veel goeds te worden.  Ik ben ervan overtuigd!

00:09 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |