12-04-10

Marathon de Paris 2010

Parijs Marathon 2010 030 voor web
We zouden zaterdag rond 07u00 richting Parijs vertrekken.  Uiteindelijk werd het 08u00 omdat de marathonloper in spe toch besloot om wat langer in zijn bed te blijven liggen. Lachen  Wij uiteindelijk op weg en in Frankrijk nog een hoop wielerpkoegen voorbij gereden.  Knappe bussen trouwens.  Tegen 12u00 waren we in Rueill-Malmaison (ligt op 15 minuten RER buiten Parijs).  Positief nieuws, de kamer was tot zondag 17u00 vrijgehouden.  Geweldig, kon ik nog rustig douchen na de marathon.  De kinderen kregen nog een cadeau'tje in het hotel en ik kreeg een zakje met wat koeken en fruitsapjes.  Alles neergezwierd in de kamer en meteen Parijs ingetrokken.  En na 15 minuten RER rijden (is de metro die ook buiten het centrum rijdt) waren we inderdaad al in het centrum. 

Eerste stop werd dus de marathon Expo.  40000 deelnemers en een file om binnen te geraken.  't Was precies een attractie van een pretpark om aan te schuiven.  Zo'n drukte.  Maar eens binnen was het perfect georganiseerd.  Een beetje Plopsaland voor lopers. Heb daar dan een t-shirt gekocht van de marathon gezien ik niet wist of ik het einde zou halen en je de off. t-shirt pas aan de finish krijgt.  Nadat ik alles ontvangen had, wat ik moest hebben en een pasta binnenhad, konden we toch nog even Parijs bezoeken.  (we waren ondertussen al een uur verder). Na een bezoekje Sacre-Coeur (damn, wat een beklimming) keerden we terug naar het hotel.  Om 19u00 aan tafel. Desondanks de pasta kon ik het niet laten om wat achtergebleven frieten van Charlotte haar bord op te eten en nog een koffie te drinken.  Een marathon is 1 ding, de goede dingen des levens weglaten is een andere zaak natuurlijk. Knipogen 

Iedereen naar bed om 22u00, maar de stress zorgde ervoor dat het slapen niet helemaal ging zoals zou moeten.  En dan was ik goed aan het slapen, draai me om en wakker van de pijn aan de rib.  Om 05u50 terug wakker omdat er ergens een wekker afging en het was niet de mijne want die stond geprogrammeerd om 06u15.  Kwas dan toch wakker dus stond ik ineens op.  Ik was nog nooit zo zenuwachtig geweest voor een marathon als vandaag. Vroeg me tijdens het scheren af of een Tom Boonen ook al wakker zou zijn en even zenuwachtig voor zijn Parijs-Roubaix? Tijdens het ontbijt toch maar wat meer gegeten dan met de marathon van Florence (ervaring leerde me dat misselijkheid bij een marathon niet fijn is).  Laatste check-up, pijnstiller genomen om de pijn van de gekneusde rib beheersbaar te houden, en Nathalie (volgens mij toch ook wel zenuwachtig) zorgde dat we om 07u45 aan de RER stonden.

Afscheid van de familie in de metro en ik naar boven aan de Arc de Triomphe en daar wachtte de massa me op.  En koud dat het was. Desondanks dat we met ideale temperaturen zouden lopen. Op de Champs-Elysées meteen het groene vak ingedoken.  Daar het langste toilet in Frankrijk gezien.  Een toiletje en dan een file van zo'n 40 mensen.  En yep , khad een gemeen lachje naar de laatste in de file.  Tegen dat die erop zou zitten, was de marathon al bezig volgens mij en was het hopelijk ook niet te laat voor de persoon in kwestie...

Terug naar de marathon, mijn fanclub stond aan de Place de la Concorde.   Op de beats van Black Eyed Peas gingen we van start. Dat mag je letterlijk nemen.  We GINGEN van start.  Eens de matten voorbij (10 minuten na het off. startschot) begon de loop.  Pijn aan de gekneusde rib, ja, maar wel te verbijten.  En even voelde ik wat die renners van de Tour ieder jaar meemaken.  En toen moest ik nog naar het toilet.  Parijs Marathon 2010 010 voor web
De eerste de beste boom die ik aan de zijkant zag werd even mijn kameraad en toen besefte ik dat ik dus op de Champs-Elysées aan het plassen was en daar niet voor zou opgepakt worden.  Terug de straat op en op weg naar de place de la Concorde waar mijn heldjes stonden.

5 km verder zag Philippe en familie( die voor zijn echtgenote Veerle kwam supporteren) me lopen.  Ook vandaar een leuke aanmoediging.  Aan de 5 km even gestopt, rustig mijn gelleke genomen en al het water opgedronken.  Genieten van de sfeer deed ik ook onderweg.  Veel muziekbandjes onderweg en een massa supporters.  Echt geweldig die sfeer. Vanaf km 9 tem km 15 was het stijgen en stijgen.  Mijn knieen begonnen het al te voelen.  Voor het overige voelde ik niks.  Ik had nog geen stap te veel gezet. Geweldig gevoel.  Even bellen tijdens het lopen op 16 km om te horen waar Nathalie met de kinderen stond en dan de afdaling naar de Parijse binnenstad.  Het was precies de 20 km van Brussel... zo'n massa mensen. 22 km en daar stond Philippe met zijn famiile weer.  Heel tof.  We kwamen aan de Seine.  Zicht op de Notre-Dame, verder door Musée D'orsay en de Eiffeltoren.  En ik nog steeds goed bezig hé.  Ik had al door dat ik het einde in Parijs zou halen en dat de tijd nog niet zo slecht zou zijn.  Even later aan de Eifeltoren weer de eigen familie gezien. 

Maar iets later ging het echt niet meer met de knie.  Enorme helse pijn.  Aan km 30 flesje water genomen, een gelleke (as usual) en al wandelend binnen gepakt.  Leuk aan Parijs is dat je voornaam op je nummer staat.  Dus de allez Steve's vlogen in het rond.  Tja, daar ga je dan weer hé.  Richting Roland-Garros.  Ik liep er vlotjes (way of speaking) rond en dan weer een park/bos in.  Km 35 geen gelletje want de maag sputterde serieus tegen.  Wel stekende pijn aan de rechterarm en de nog pijn aan de knie ook.  Doorlopen dus en mentaal een grote opsteker want er was al een grote hoeveelheid medemens op wandel.  Haha, hier kwam de man met de gekneusde rib dacht ik nog.  Ik liep even aan de zijkant en kreeg dan een trek van jewelste van een collega loper/toen even wandelaar (weliswaar per ongeluk) maar het deed geen goed aan de zaak.  Mijn beste frans kwam boven: Merde! Tja, dus net iets te vroeg gelachen want op km 37 moest ik ook wandelen.  Ik wou niet maar de stekende pijn aan mijn arm werd gewoont te heftig.  En het trok richting borstkas.  Geen gevaar voor het overige maar heel vervelend.  Na een stukje wandelen en weer een allez-Steve van de mensen aan de kant, nam ik mijn cola-gel en ging op zoek naar de eindsprint.  de 40 km voorbij, de 41 voorbij en toen begon die gel te werken.  Ik kreeg een boost.  Ging nog een pak deelnemers voorbij, zag de familie weer staan en finishte in een wonderbaarlijke 4u16min49sec.  Gem. hartslag was 144.  Dik tevreden dus. 

Een massa lopers aan de finish en het werd nog erger.  Ook de toeschouwers mochten een stuk verder tussen de hekken komen.  Ik moest tot het bittere einde aanschuiven en dat is dus iets dat je niet wil na een marathon.  Ongeveer 15 à 20 minuten tussen een massa mensen verder schuivelen.  Bon, we kunnen altijd wel iets vinden om te zeveren.  Het mooiste moment moest nog komen.  Kijk maar.

Parijs Marathon 2010 023 voor web

Deze marathon was zeer mooi.  Goede organisatie (alhoewel een drankpost aan beide kanten van de weg wel beter zou zijn voor het gedrum), veel sfeer, prachtig parcours.  Fabuleus einde.  Gewoon 42,2 km genieten en dat heb ik dus ook gedaan.   Achteraf blokkeerde mijn knie.  Zeer pijnlijke momenten.  Vooral 's avonds.  En toen we 's nachts thuiskwamen was het bijna wenen van de pijn om de trap op te geraken.  Maar één dag later is dat terug weg!  Oef.

Ik zeg het niet graag maar Firenze wordt toch van de 1ste plaats gestoten. Deze was net iets mooier.  Ze doen aan Parijs wel aan site seeing tijdens de marathon.  En als je de Eiffeltoren groter ziet worden.  Tja, daar kan niet veel tegenop.  Genieten als je die passeert.  Veel rare kwieten ook.  Mensen in een clownspak, iemand met zaalvoetbalschoenen (onbegrijpelijk eigenlijk), mensen met lange broek (kvond het na 10 km toch wel behoorlijk warm), mensen met shirts met lange mouwen enz.  Te zot voor woorden. Wat viem nog op.  Vanaf km 1 liep ik al mensen voorbij.  Ok als je een blessure hebt, is het rot maar er liepen er een heleboel die volgens mij dachten van: "ik zal dat hier eens in 3u30 à 4u00 lopen.  Waarom?  Mentaal zal het niet zo fijn als je heel de tijd voorbij wordt gelopen. Voor mij deed het dan weer wel deugd natuurlijk.

Tja, wat kan ik nog meer zeggen.  Het was echt een fijne marathon.  Christophe (ook een loper) had destijds al gelijk toen die schreef dat dit één van de mooiste was.  Hier wil ik ook nog eens terugkomen voor de marathon.  Ik geniet er nu nog altijd van. 
Een dag na de marathon staat ht filmpje al online, kan je je diploma afdrukken.  Echt tof.

Ik moet hier toch nog wat bedankjes typen ook.

*Nathalie en de kinderen verdienen een speciale bedanking.   Een hele tijd door Parijs hollen (onze meisjes met hun kleine beentjes ook, superflink).  Echt fijn dat ze dit wilden doen.  En heel leuk om hen tegen te komen.  De beloning was dan ook een Quick/Mc Donalds die ik tijdens het lopen had gespot. 
*Philippe en familie.  Heel leuk om jullie 2 keer te zien.
*Het Parijse metroverkeer.  40000 mensen  en het verkeer in die metro gaat geweldig.  Je bent direct weg achteraf.  (ter vergelijking: 10 miles Antwerpen, drummen, drummen en nog eens drummen vanop de roltrap)
*de Fransman aan de Péage om te reageren op Nathalie haar claxon en ons niet van de baan te rammen tegen 120 km/uur.  Het schol niks.
*En geen bedankje aan het speciale verkeer richting Gent.  Van iets voorbij Kortrijk tot voorbij Gent hingen we erachter. Gevolg dat we pas om 00u20 thuis waren...

Ah ja, ik heb dus ook mijn off. t-shirt gekregen.  Lachen

 

 

 

22:35 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Zorg nu eens dat ge een voorbereiding kent zonder voetbal of andere kwetsuren! ;) Knap gedaan weeral Steve en leuk om te lezen.

Gepost door: Gert | 13-04-10

proficiat, knappe prestatie.

Gepost door: natalie | 13-04-10

Parijs Nogmaals proficiat met je knappe marathon.
Ondanks alle perikelen en pijn heb je toch een prima prestatie geleverd. Die t-shirt en medaille pakken ze je niet meer af.

Graag gedaan om te supporteren. Als loper weet je gewoon dat dit kleine gebaar ontzettend veel deugd kan doen.

Gepost door: frank spencer | 13-04-10

parijs chapeau ... met een gekneusde rib ... hoedje af!

Gepost door: Koen | 13-04-10

mooi zo knappe prestatie & een verslag om van te genieten!

Gepost door: geert | 13-04-10

Knap gelopen. Ik zit zelf nog lang niet aan 'de marathon', maar in het buitenland lopen lijkt me fantastisch. Mooi verslag ook!

Gepost door: Dave | 13-04-10

Mooi verslag Steve. En alweer gelopen op karakter, nooit opgeven hé. Als ik dit lees dan bedenk ik inderdaad toch terug dat dit echt wel de mooiste was. Zoals je zegt, die hele tijd naar en voorbij de Eifeltoren langs de Seine, echt onweerstaanbaar mooi. Goed gedaan en tot binnenkort misschien? Antwerpen of Brussel?

Gepost door: Christophe De Potter | 13-04-10

Mooi verslag... Ik krijg hier ter plaatse kippenvel. Hoe jij zo alles omschrijft zo heb ik het identiek aangevoeld (buiten de kniepijn).
Net zoals bij u keren we hier nog zeker eens terug!
En proficiat met je tijd hoor zo met een gekneusde rib rondlopen...

Gepost door: Spencerwoman | 14-04-10

Mooi verslagje!! Lijkt mij echt een belevenis deze marathon!

Gepost door: Wendy | 14-04-10

Goed gedaan zeg, en dat met een gekneusde rib ! Proficiat!

Gepost door: Chris | 14-04-10

Knappe prestatie. Dikke proficiat :-)

Gepost door: Herman | 14-04-10

Sterke prestatie, heel mooi verslag trouwens...

Gepost door: Stofke | 14-04-10

De commentaren zijn gesloten.