29-06-10

Triathlon Brasschaat 2010

Zondag 27 juni 2010

T-Day.  Mijn vuurdoop in de triathlon.  Maar hoe kom ik nu zo zot om dit te gaan doen.  Daarvoor neem ik iedereen even mee naar het gezegende jaar 2008.  Het jaar waarin één van mijn beste kameraden, Glenn besloot om stilletjes te stoppen met voetballen en te gaan triathlonnen.  En natuurlijk moest dat in Brasschaat gebeuren waar ik woon.  Het was knap om te zien, maar inschatten hoe zwaar...  Geen flauw idee. 

We gaan naar nog een gezegend jaar aka 2009en Glenn (die ondertussen stopte met voetballen) deed nog eens mee in Brasschaat. Maar een halve triathlon?  En gezien Glenn mij "de Vinnie" noemt ("ik ben een triathleet" van ATV, regionale zender van Antwerpen) was dit dus geen goed idee.  Omdat de organisatie mij toch aan de start wou, besloten ze om in 2010 een andere wedstrijd te maken (een 1/8 en een 1/4 en daartussen nog wat eliterenners).  Of was het toch om een andere reden dat ze dit deden?    Soit, 1/8 moest ik kunnen.  1/8 triathlon gaat over 750 meter zwemmen, gevolgd door 20 km fietsen en 5 km lopen.  Haalbaar?  Zeker wel.

En nu komen we dus op die zondag.  Al van vrijdagavond sliep ik niet.  Er zijn bij zo'n triathlon namelijk tussentijden die je moet halen (25 min. voor het zwemmen, 40 min voor fietsen en 40 minuten voor het lopen).  Na 1u45 moet je dus binnen zijn.  Maar je moet ook op tijd aan het tussenpunt zijn of je mag niet meer verder.  En dat geeft dus stress... ENORM veel stress. Komt daar nog bij dat ik vanop het werk kon zien hoe men alles klaarzette op het marktplein en dus kon ik naar mijn slaap fluiten.  Het parcours kende ik vanbuiten uit mijn onrustige nachten.

So far not so good. De start voor de 1/8 was om 09u00.  Yes, dan was het nog een beetje fris op die hete zondag.  Maar om 05u00 was ik al wakker, de nacht duurde dus 6 uurtjes en ik was niet zo fris.  Om 7u45 alle gerief klaargezet aan wisselzone 2 (pet en loopschoenen dus) en dan kon ik mee in de groep onder politiebegeleiding naar de E10 plas fietsen.  Daar aangekomen werd de fiets en de helm gecontroleerd.  Yes, alles was goed, ik mocht starten.  Ik had het nummer 114 en de man naast mij kende ik nog van op de voetbal.  Toevallig maar wel leuk. Triathlon Brasschaat 2010 voor zwem
Meteen kon ik een praatje maken.  Zwempak aantrekken.  Gelukkig mocht een wetsuit.  Badmutske en brilletje op en hop het water in om 08u55.  Vasthouden aan het ponton en dan even wachten op startschot. 

SWIM

'T is eenvoudig, je zwemt naar een boei, zwemt naar de 2e boei en komt dan terug.  Of je volgt gewoon den hoop voor u.  :-)

Startschot en ik liet de massa vertrekken om dan 2 seconden later ook te vertrekken.  Maar verdorie, helemaal anders dan in het zwembad.  Ik lag precies boven het water met die wetsuit en kon de juiste crawlstijl niet vinden.  Onderweg moest ik er nog ene onderduwen want die ging van links naar rechts (had hem al 2 keer een zetje gegeven maar zijn voeten kletsten maar in mijn gezicht) noodoplossing zwem er over, hij wat onder en gedaan ermee.  Ok, ik ben er niet fier over bij deze mijn excuses aan de man.  En ik maar in schoolslag verder, met af en toe wat crawl.  Nee, ik ben er niet fier over.  Helemaal niet.  OP training ging het wel en nu...  Een ramp echt een ramp.  Maar ik ging sneller dan enkele anderen die wel crawl zwemden.  En ik moest gewoon vooruit blijven gaan, niet treuzelen, zwemmen verdorie.  Af en toe proberen om crawl te zwemmen maar echt raar het ging niet.  Als ik mijn hoofd in het water stak, zag ik ..........  alleen maar groen water.  Was ik in de hel beland ofzo.  En dan hoorde ik de speaker: de eerste zijn al terug aan het komen.  Terug aan het komen????  Die boei leek mijn nog een eeuwigheid weg.  Links van mij: plets plets plets (de eerste zwemmers dus) aan het snel tempo.  Au, dit ging zeer doen aan de moraal.  En daar had ik weer die tijdsdruk hé.  Maar na 9 minuten zwemmen... De boei.  Gashendel open, ik even crawl om dan weer snel naar schoolslag te gaan wegens verkeerde richting zwemmen en totaal verkeerde ademhaling.  En dan wonder boven wonder na 17 min 30 kwam ik uit het water.  Olà...  Dat zat niet slecht. Enkele mensen voorbij gelopen richting fiets.  Wissel in 2min46 en weg met de fiets.

Triathlon Brasschaat 2010 na zwem

BIKE

10 km in de straten van Brasschaat. 

Ik starte verschroeiend hard.  Die eerste honderd meter waren mijn moment, ik alleen naar de grote baan, volle gas open (niet slim) maar wel zo genieten hé en dan hoorde die fluitjes van die seingevers.  ZALIG, haha.  Op de Miksebaan liet ik mezelf inlopen en kon zo met een man of 10 een groepje maken.  Na 8 km met een bocht te nemen naar een grote baan hing ik echter vanachter in het groepje en moest ik een gat laten.  Hopsa groepje weg en ik gezien... 38,7 km/u haalde ik, maar ik geraakte gewoon ni dichter en kon het alleen gaan redden.  Gezien de achterstand met het zwemmen, werd ik alleen nog mij voorbijgevlamd door zeer snelle jongens met zeer dure fietsjes...  En tegen dat er een haalbare groep kwam, was ik de pineut want ik zat echt op mijn tandvlees.  Dus iedereen vlamde mij voorbij. De aanmoedigingen van familie, vrienden en klanten te spijt.  Ik was echt kapot aan het gaan.  De laatste kilometer was aan 26 km/u. 
Toch de 20 km in een leuke 29min51sec. gedaan.  Nog nooit zo snel gefietst en de helft van het parcours zonder te stayeren. 

RUN

5 km in het centrum in toch al warme omstandigheden.

Dit moest mijn sterkste punt worden.  Moest dus...  Ik liep wel soepel daar niet van.  Ging nog wat volk voorbij maar echt doorlopen kan je het niet noemen.  En als ik dan mijn tijd zie... Au.  Ik had gehoopt in 30 minuten dit te kunnen doen.  Het werden er 39 min 26 sec.  Dat is een gemiddelde snelheid van 7,6 km/u...  Dat is dus niet goed.

Triathlon Brasschaat 2010 start loopproef

Supporters waren er genoeg dus daar kan het niet aan liggen.  Nathalie, Charlotte en Julie, mijn pa, Steve en Vanessa en Danté, Glenn, Glenn zijn nicht (en als ik verkeerd ben zal Glenn het hier wel rechtzetten, Ronald, en dan degene die ik nog vergeten.

Genoten heb ik wel.  Al was het van de speaker aan de finish.  Met nummer 114  Steve Van Gysel.  Komaan Steve, nog een rondje, goed bezig.  Grappig.  Ik voelde mij precies den eerste.

En dan de finish. Zalig.  ik heb het gedaan.  Mijn doel was aankomen en ik had enkele dagen op voorhand een eindtijd van 1u30 in gedachten.

Wel het werd uiteindelijk 1u29'59". Haha, 1 seconde sneller sé!

Slotconclusie:
Ontgoocheld:  Ja over het lopen, dat was echt niet goed.  Te wijten aan???  Het kapotrijden op de fiets van heel dat stuk?
Tevreden: Ja over het totaal.  Uitgedaan en veel plezier gehad.  Yes, de bedoeling voor mij.
Genoten: Enorm, dit is niet mijn laatste triathlon.

En wat moet ga ik doen alvorens de volgende triathlon te doen?  Trainen, trainen en nog eens trainen.  Wat ik in een loopwedstrijd kan.  In het pak finishen zonder zwaar te trainen, gaat hier dus echt niet.  Wil je niet als laatste aankomen, dan moet je echt alle disciplines goed doen.  En dat kan je niet van mijn zwemmen en lopen zeggen.  Ik ga ervan uit dat als ik op het zwemmen nog goed oefen ik daar zeker 3 minuten kan winnen, het fietsen niet zoveel meer  tijd kan winnen maar wel niet zwaar in het rood moet gaan waardoor ik op het loopnummer meer overheb voor een goede tijd.

00:34 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

23-06-10

laatste trainingen

Om toch niet voor de GROTE surprise te staan komende zondag tijdens de triathlon in Brasschaat, begon ik na de 20 km te trainen op het zwemmen en fietsen.  En al goed dat ik dat deed. 

Het zwemmen:
750 meter te doen in 25 minuten in open water
Ik deed er tijdens mijn 1e training in het zwembad 22 minuten over.  Te traag om binnen tijd te eindigen dus. Ondertussen gaat het in 18 minuten, inbegrepen wat schoolslag tussendoor.  Vandaag 23 juni ging het langs geen kanten...  300 meter, kon geen adem pakken, ik zat zo dood als een pier zoals ze zeggen.  Maar ik treur niet, beter nu een offday dan zondag.

Het  fietsen:
20 km in 40 minuten
Gezien mijn geweldig tempo tijdens het zwemmen zal dit dus tegen ongeveer 30 km/uur moeten.  't Zal knokken worden.

Het lopen:
5 km in 40 minuten
Als alles meezit, moet dit wel lukken in een halfuurtje...

 

Al bij al zijn de zenuwen serieus aan het toenemen.   'T is aanstaande zondag dus te doen en aangezien het iets totaal nieuw is, zit ik nog met heel wat vragen. 
Hoe gaat het eraan toe bij de start (ik weet wel dat het heel woelig wordt), hoe bij de wisselzones, hopelijk geen platte band enz.

'T wordt spannend en hopelijk kan ik finishen.  Zou een geweldige ervaring worden!

20:54 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |