13-09-10

In Flanders Field Marathon 2010

In Flanders Field Marathon voor web.jpgDeze marathon (de 7e voor mij) gaat de geschiedenis in als de slechtst voorbereide ever. Een vakantieperiode en wat triatlongeweld zorgde voor een zware misrekening in de planning.  Een stevige verkoudheid en wat rotweer zorgde voor nog minder training en ziedaar het resultaat.

Even wat getraind in Lanzarote (maar niet echt heel veel), een triatlonwedstrijd in Viersel met 5 km lopen en dan nog een keertje 27 km een keertje 18 en een keertje 10 km.  Dat was het...

Zaterdag reeds naar Nieuwpoort met heel het gezin.  Startnummer ophalen en een dagje zee.  Inclusief garnaalkroketten en een pasta.  Om 23u30 in mijn bed en om 4u15 er terug uit.  Mijn fietsbegeleider (wie anders dan mijn pa waarvoor dank!) ophalen en op naar Nieuwpoort.  2 zatlappen en zware regenbuien verder kwamen we daar aan.  Om 06u30 begot.  Fiets en begeleider uit de auto en ik kon verder richting Ieper.  Om 07u30 was ik daar.  Auto aan het station, bus op en terug richting Ieper.  Ondertussen een praatje maken met andere lopers en "jawel begeleiders", blijkbaar konden begeleider en fiets mee op de bus...  Had ik het geweten hé. En had mijn begeleider het geweten...  Hij zat te verkleumen aan de kust...  Respect voor de begeleider.   Ik ging ervan uit dat ik de slechts voorbereide loper aanwezig was en eigenlijk kreeg ik het besef dat het wel eens een zwaar drama zou kunnen worden voor ondergetekende.  Hoe kan je nu een marathon uitdoen zonder training...  Maar goed, we waren nu op dit punt aangekomen dus we moesten erdoor.  De In Flanders Field marathon legt een grote link naar het slagveld in de oorlog en die mannen hadden helemaal geen keuze dus ...  vollen bak ertegenaan zeker?  Eerst nog de wachtrij aan het toilet trotseren... Zie je toch zelden aan de herentoilet.  De begeleiders waren reeds vertrokken naar km 12 à 13 en om 10u02 klonk het startschot. 

2 bochten weg en ik hing al vanachter.  Aangezien ik ervan uitging dat ik het nog HEEEEEEELLLLLLL zwaar ging krijgen, wou ik voor het gemoed toch wat meer vanvoren beginnen.  Mini versnelling (hartslag 135) en hopsa meer naar voren in het achterpak.  En dan begint het hé.  Langs de IJzer en volgen maar.  Ni meer ni minder.  En 't ging goed.  Ik werd voorbij gelopen door iemand die in (lees goed en trek uw ogen maar goed open!) een katoenen broek, een katoenen t-shirt en een gewone horloge aanhad.  In een stijl om u tegen te zeggen in de meest negatieve zin.  Op zijn minst toch wel degelijk materiaal aanschaffen voor een marathon niet?  Anyway, het ego wou deze mens meteen terug voorbijsnellen maar de hersens waren ook mee aan de kust en die hielden me tegen.  Tempo'tje blijven lopen en we zien wel.  Ik had me bij een groepje aangesloten maar na een 3-tal km was het voor mij toch wel duidelijk dat het tempo te hoog lag.  Eerste 10 km in 54 minuten.  Buiten verwachting goed.  Het weer was perfect, ni teveel wind en geen regen.  Wat bevoorradingen en wat sponzen later kwamen de begeleiders in zicht.  Meteen zoals nen echte topper mijn loopgordel afgegeven en op naar de 15.  In de verte dook de IJzertoren op.  Een moment waar ik naar uitkeek.  Eerst de loopgraven gepasseerd en daar was hij jawel, mijn spurtvriend van in het begin.  De mens was aan het crashen en we waren op km... 20.  Even later was zijn pijp uit.   Ik nam dan weer mijn tijd bij de bevoorrading, flesje water opdrinken en gelletje nemen aan een slakkegangetje en dan weer vooruit.  De 20 passeerde ik na een vlotte 1u48.  Ik kreeg wel wat pijn in mijn rechterdij maar deze was niet zo erg om te stoppen met lopen.  De Iijzertoren (toch wel indrukwekkend en sinds lange tijd niet meer geweest) deed nog wat jeugdherinneringen oproepen bij mij. Maar ik had geen tijd om te stoppen.  Km 21 kwam eraan en met km 21 de buikkrampen.  Het tempo ging omlaag en na km 25 nam ik noodgedwongen een sanitaire pauze.  Gevloek, gesakker en ook wel wat lachen met mijn pa daarna, we konden er weer tegenaan.  Het tempo ging terug naar 11 km/uur om even later weer te dalen naar 8... rarara we zaten net voor de 30 en wat dacht u ... buikkrampen.  Sanitaire pauze n° 2 kwam eraan. 

De 30 passeerde ik op 3u04.  Alle voorsprong weg... en nu begon het pas.  Ik kon nog mee tot km 34 maar dan begon de weinige training zich toch te laten voelen.  Afzien, wandelen, lopen, wandelen, lopen voorbij gelopen worden, iets verder die man terug inhalen, aanmoedigingen van mede lopers, aanmoedigingen van mensen aan de kant.  Enz... De colagel (superboost gelleke heet dat dan) ging niet open... typerend waarschijnlijk. En blijven volharden hé...  Ondertussen gepasseerd worden door een loper die opgaf en vanachter bij zijn begeleider op de fiets sprong... Damn, niet goed voor de moraal... Naast mij een vader die wat begit op te jagen...  4u30, tja, dat gaat moeilijk worden... WAT!!!!!???? Moeilijk worden.. Wacht maar, tempo terug omhoog om 400 meter verder... terug omlaag te gaan. Welkom op de marathon :-)

En in de verte... jawel daar ligt Ieper...  Volle petrol, een ongewone loopstijl, van het water weg, los de voorstad in.  Applaus van de omstaanders, in het west-vlaams, het engels, noem maar op.  En dan gaat dat daar toch wel omhoog zeker...  Eerst nog even geprobeerd maar toch moeten stappen om dan te horen te krijgen "het is nog maar 500 meter ventje..." En ik pakte weer wat moed.  blokje om en daar lag de MENENPOORT.  En zoals zo vaak, ik kreeg vleugels hé.  Vollen bak ging ik door dit indrukwekkend monument (heb er nog even gekeken terwijl ik erdoor vlamde).  Ondertussen hoorde ik nog "great job!" Kicken alweer.  En dan de Lakenhallen op, gejoel vanop de terassen en applaus van alle mensen die er nog stonden.  Onwaarschijnlijk wat een finish.  Bij het aankomen werd mijn naam nog afgeroepen.  En 't zat erop in 4u26min56sec.  Onwaarschijnlijke tijd en te weten dat ik dan nog 20 minuten ben kwijtgespeeld door mijn sanitaire stops...

Eerst vond ik de marathon qua organisatie niet helemaal dat wat het moest zijn (begeleider moest maar in Nieuwpoort geraken) MAAR eigenlijk doet dit geen recht aan een onwaarschijnlijke goede organisatie.  Echt wel top.  De loper staat hier centraal.  Voldoende drank, sponzen en aanmoedigingen.  Echt top.  Super finish waar de organisator je persoonlijk feliciteert bij aankomst.  Chapeau, dat doet deugd.  't Was een kleine marathon inzake aantal lopers ed. maar 't was echt wel evenwaardig aan een grote organisatie.  Fietsers die meekonden begeleiden en ook een aandenken kregen (t-shirt bij inschrijving).  En de finish was super.  Maar wat me echt wel kon bekoren, waar je ook liep als er supporters stonden werd je aangemoedigd... ik heb al anders geweten. 

Het parcours, zeer mooi maar bij momenten wil je wel eens van het water weg... Het is echt heel de tijd langs de IJzer lopen tot in Ieper maar dit is natuurlijk persoonlijke smaak.  Maar het blijft wel mooi qua natuur.  Ik kan me wel inbeelden dat met heel veel regen en veel wind deze marathon SUPER zwaar wordt!

 

 

20:56 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ik kan mij erin vinden, vond het echt een hele gezellige marathon, veeeeeeel beter dan Utrecht, waarschijnlijk kom ik volgend jaar terug met de club. Je hebt goed volgehouden, knap gedaan!

Gepost door: wendy | 14-09-10

Ik heb die kerel ook gezien in zijn gewoon t-shirt en andere zaken. Ik dacht amai, als die zo doorloopt tot in Ieper, eet ik mijn schoenen op. Maar gelukkig kwam ik hem terug tegen aan de dodengang. Ik een geschikte plaats, want dood was hij wel.

Gepost door: Kris.Duhayon | 14-09-10

De commentaren zijn gesloten.