02-10-11

Verslag halve marathon van Brussel zondag 2/10/2011

Nog eens tijd om iets te posten.

Ik probeer binnenkort eens een overzicht te geven van de voorbije zomer.  Vandaag houden we het op een verslagje van de halve marathon.

Een grote test.  Binnen 2 weken staat Amsterdam op het programma.  En de kniepijn uit Rome is nog steeds 1 vd ongevraagde vrienden tijdens het lopen.  Daarenboven heeft mijn linkerhamstring ook zin gekregen om van zich te laten horen.  Enkele voorgeschreven kinébeurten ten spijt, zit ik nog steeds met opkomende pijnen. 

Brussel werd dus de grote test. 

Om 06u20 opgestaan.  Vader ophalen in Deurne en op naar Brussel.  Parkeerplaats dicht bij het Jubelpark gevonden.  Startnummer gehaald.  Ondertussen was de marathon reeds vertrokken.  Op mijn gemak naar de start voor de halve marathon.  En dat het warm ging worden, was al duidelijk.  Ik had voor de veiligheid mijn loopbelt voorzien van flesjes water (as usual) een cola gelletje (energiebom) en een gewoon gelletje bij.  En nog een hoop toiletpapier (you'll never know).  En de gsm.  Startschot (kanonknal) en weg waren we.  Nu, wat is het verschil met de 20 km van Brussel?  Wel:

1/ minder lopers (5000 ipv 20 000)
2/ merendeel getrainde mensen dus sneller in je tempo
3/ minder sfeer op het parcours
4/ knappere finish op de grote markt van Brussel ipv het Jubelpark (alhoewel dat er ook mag zijn)
5/ Je vanaan het Jubelpark nog 3 km moet lopen...
6/ 21,1 km ipv 20 km

Voilà, dat is het verschil.  Maar ik was begonnen aan de 21,1 km in Brussel in een zware hitte.  Na 1 km wist ik al hoe laat het was.  Inspanningsasma en meteen prijs.  Piepende longen, moeilijk ademen. Maar goed, failure is not an option.  Dus doorgaan.  Ook een staaltje van Waalse hopeloosheid.  Ik begrijp dat het politiek nogal gevoelig ligt MAAR iedereen mag bij mijn weten nog steeds doen en laten wat hij/zij wil.  Als er dan aan de kant, kinderen met een vlaamse leeuwenvlag (en kinderen mag je letterlijk nemen +/- 10 jaar oud), vraag ik me af wat het surplus is om naar die kinderen te lopen en dan je middenvinger te tonen en bijna in hun neus te duwen.  Wel beste duidelijk Waalse medemens...  ik hoop dat je de finish niet haalde en dat is iets wat ik iemand nog nooit toewenste.

Bon, terug naar de westrijd.  Tunneltjes in Brussel en afzien hé. Zwaar afzien.  Ik bleef wel tempo houden maar het was behoorlijk afzien.  Na 10 km lopen, waren de ademhalingsproblemen wel van de baan maar door de warmte en het zware parcours (Brussel is nogal heuvelachtig) zat mijn hartslag constant rond de 155.  Het was voor mij steeds inhouden want de zin om te gaan vlammen was er wel.  Schrik voor de hamstring en de knie hielden me echter tegen om door te duwen.  Rustig tempo houden alhoewel die hartslag toch hoog lag (oorzaak de warmte?).  Na 15 km kwamen we op het parcours waar de marathonlopers liepen en dat betekent: terug naar het Jubelpark.  De Tervurenlaan (iedereen die hiet al eens liep in oa: de 20 van Brussel) weet dat ook dat dit het punt van breken of doorgaan is door een hatelijk en dodelijke helling.  Tijd om het cola gelletje te ledigen.  En dan tempo opdrijven.  Yep, de knie deed pijn maar er is geen weg terug.  En ik begon de ene na de andere op te rapen.  Jubelpark kwam in zicht, kwam er voorbij, keek ernaar en dan was het 3 km genieten richting Grote Markt.  Nu ja genieten is een groot woord natuurlijk. 

Een laatste inspanning, spurt tot aan de finish.  1u56 min en een 2224e plaats op 5261 finishers is wel ok.
Het was dus een zeer degelijke training vandaag. 

23:23 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Proficiat! Wat was het warm gisteren. Veel succes in Amsterdam!

Gepost door: bibman | 03-10-11

Mooie tijd!
En vermits het parcours van Amsterdam een biljart is, moet je dat tempo wel kunnen aanhouden om binnen de 4 uur te eindigen. Tenminste, als de blessures uitblijven.
Succes!

Gepost door: Bert | 10-10-11

De commentaren zijn gesloten.