18-06-12

City Triatlon Brugge 16/06/2012

Brugge...

Ik was er snel bij met de inschrijving en op zaterdag 16 juni was het dan zover.  Nathalie en de meisjes konden helaas niet mee.  Een schoolfeest hield hen weg van mijn knalprestaties maar ik ging wel aanmoedigingen krijgen van mijn pa, nonkel en collega Hanna (die dit als een ideaal shopping excuus zag!). 

Brugge ligt niet bij de deur en dus tijdig vertrokken om ook veel te vroeg en enorm onder stress aan te komen.  Wat ronddolen, startnummer ophalen.  Tijd zat en eigenlijk is dat niet goed.  Want de stress... nam gewoon toe.  Tijdig mijn fiets en alle andere zaken gaan wegzetten (Vanessa, Jef en Tinne tegengekomen van BrTC).  Ik wou wel zo snel mogelijk weg uit die zone.  Druk gedoe, niks voor mij op dat moment.  Alles stond klaar, ik was ook klaar.

En dan werd het tijd om naar de startzone te gaan.  1 km wandelen om in een drukte te komen... pfoe...  geen idee waar je juist moest zijn... en zenuwachtigheid troef bij iedereen... Je voelde het, je zag het...  Heb daar nog wat tips gegeven aan een dame die voor de 1e keer meedeed en 40 minuten voor de start haar pak al aan had.  Ik tips geven?  Yep...  bv: lintje van uw wetsuit over uw klep en niet eronder, dan kunnen ze je pak niet opentrekken en zo van die dingen hé.  En dan werd het stilaan tijd om me naar de startzone te begeven (hartslag zat op 115 toen... puur van de zenuwen.) Christophe De Potter kwam ik ook nog eens tegen.  Hij startte in de wave na de mijne.  Mijn doel 10 km met het fietsen voorblijven...  Jethro van de club ook gezien (die mocht pas 40 minuten na mij starten en ik wou hem pas ten vroegste terugzien na 30 km fietsen).  Het vertrouwen in mijn fietsen... tja, ken jezelf hé.
Vlak voor de start Nico, Katrien en Christ gezien.  Kreeg meteen een schouderklopje omdat ik een blauwzwarte badmuts (en geen paarse) op had.  Mijn doel: zo snel mogelijk 1 km verder geraken zodat dat ding af kon. :-)

Goed: doelen gesteld en dan begon het.

Zwemmen
Iets voor 17u55 mochten we het water in... water... het was...ijskoud, stonk en je zag geen poot voor ogen.  Wat ging dit worden.  Meteen na het startschot, ik lag in de in de achterste lijn (een 120 man in mijn reeks) schoot ik mee naar voor.  Ik had geen zin om te wachten (die badmuts moest uit), maar ik voelde me ook sterk in het zwemmen.  En 't was meteen boksen.  Direct een ellebook en de zwembril schoot naar boven, al crawlend, en schoolslaggend dat ding terug opgezet en vollen bak er tegenaan terug.  Ondertussen had er ene mijn benen vast; maar lang leve mijn voetbalverleden, hij heeft het geweten.  Kwamen we bij de eerste brug en daar leek het wel of die voor mij dachten dat er haaien zaten...  gaan we ff schoolslag zwemmen... Tja, dan moet ge maar vanachter starten vind ik, dus na 2 keer de voeten heb weggeduwd en de heren in een trage crawl terug te zien starten, was ik het zo beu dat ik erover ben gegaan.  Leuk? Kdenk het niet voor die mens (sorry daarvoor dus) maar ik ga ook niet als eerste het pak trekken...  Je moet een beetje uw plaats kennen en als je helemaal niet goed bent, dan start je vanachter.  Mijn 3 supporters zag ik ook staan maar die waren meer naar het achterste deel van de mijn wave aan het kijken... 
Zwemmen: 1 km in 18min47 meteen goed voor een 40e plaats!

De wissel liep iets minder vlot.  Stukje lopen door een tunneltje, en dan wat sukkelen met die wetsuit. 4min38 en zomaar even 19 plaatsen naar achter.

Fietsen
Je begint in de stad maar rijdt er snel uit.   En komt die wind opzetten... Pfoe. Niks voor mij.  De ene na de andere vloog me voorbij maar ik haalde toch nog (beetje door de zijdelingse wind) een 27 per uur.  En na 11 km schoot mijn rugnummer los.  Stoppen en terug vastmaken.  2 km terug van dat.  Kost allemaal energie en is dus echt geen cadeau.  Ik geraakte echt niet terug in de juiste cadans.  Ondertussen wel aanmoedigingen van voorbijrijdende atleten.  Maar hoe kenden die dus mijn naam hé... No idea.  Na zo'n 15 km kwam Christophe De Potter me voorbij.  Doel 1 was dus zowaar geslaagd.  Hem 10 km voorblijven. 
Ietske verder had ik dan ook al door dat je naam op je startnummer stond vandaar dus die aanmoedigingen.  En dan moesten we van de vaart wegrijden door de polders... Ik sloeg bijna van mijn fiets door de wind.  En ik geraakte geen meter vooruit met de wind vol op kop.  18 per uur en pijn aan de hamstrings.  Aangezien ik geen zin had in zware blessures nam ik dit tempo dan maar aan ipv te forceren.  Paar km verder draaiden we terug en haalde ik opeens met gemak 37 per uur.  En 't ging lekker, ik werd nog wel voorbijgevlamd maar wel een pak minder.  TOT... we weer die dijk afmoesten... Hopsa, wind terug op kop, same story voor deze mens en afzien als de beesten.  Goed vloeken als er een peletonnetje (met oh wonder een aantal vandezelfde club achtereeen) voorbijvlamde.  Niet stayer wedstrijd heet dat dan... Ik speelde het spel dus wel eerlijken toen de wind weer in de rug zat ging ik zelfs tegen 39 per uur door de bochten in de veldenn super gevoel.  En de de 45 km fietsen kwam meer en meer op een einde.  Nog wat rotte kasseien in Brugge stad en klaar voor de wisselzone.  Wel rot dat het dan met die klikpedalen aan een stuk lopen was, weer dat tunneltje door (levensgevaarlijk met die schoenen) en dan naar de wissel voor het lopen.
Fietsen: 45 km in 1u39 meteen de traagste tijd van mijn wave en ik zakte weg naar de 93e plek in de ranking...

Snellere wissel deze keer.  Verliep al bij al nog wel vlot 2min48

Lopen
Ik had al wel serieus wat energie verspeeld met dat fietsen dus echt ne vette ging het niet worden.  Maar ik begon weer aan de inhaalrace. Ondertussen mijn supporters nog zien, schol zeggen tegen een agent die net aan het drinken was, van mijn oren maken aan zo'n seingeefster die wanneer we van de wallen kwamen niet haar job deed waardoor we met een man of 4 bijna naar links afdraaiden ipv rechts,chapeau zeggen aan rostoelatleet, De Baecke een high five geven in het passeren en maar gas geven.  'T ging trager dan in Brasschaat maar 't ging toch nog vooruit.  800 meter voor de finish nog door ene voorbijgevlamd, ik nam geen risico's.  Mijn doel was ondertussen binnen de 3u eindigen en dat ging lukken ook en ik had geen zin om me echt kapot te lopen...  Maar op een 300 meter van de streep (mijne voorganger nog in het zicht), hoor ik mijn "clan" roepen en met het omkijken zie ik er toch nog ene komen afspurten... Tja...  ik dacht het niet dus... Spurt met 2 naar de finish (die loper voor ons) werd overvlogen (die gast wist echt niet wat er gebeurde) maar den deze kwam wel eerst aan.  Om dan bijna neer te vallen.
Lopen: 10 km 51min38 wat me de 62e looptijd opleverde en de76e eindplaats van de 89 finishers in mijn reeks in een totaal tijd van 2u57min43sec.

Leuke triatlon, overall tevreden van de eindtijd.  Goed geamuseerd en hopelijk volgend jaar opnieuw.  Ook de supporters nog eens bedanken want dat maakt het altijd net iets makkelijker op moeilijke momenten!

 

00:42 Gepost door Steve | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.